Dag 33 van de protesten in Ankara: Herdenkingen Sivas en de Doktoren van Dikmen

Nederlanders in Turkije Forums Opmerkelijk Nieuws Dag 33 van de protesten in Ankara: Herdenkingen Sivas en de Doktoren van Dikmen

2 berichten aan het bekijken - 1 tot 2 (van in totaal 2)
  • Auteur
    Berichten
  • #31948
    debekker
    Bijdrager

    Dag 33 van de protesten in Ankara: Herdenkingen Sivas en de Doktoren van Dikmen
    Nieuws:

    Cicek is herkozen als spreker van het parlement, de man had niet veel tegenstanders en steun gezocht van religieuze leiders voor zijn herverkiezing. Hij is ook verantwoordelijk voor het herschrijven van de grondwet die op dit moment nog stamt uit de tijd van de militaire coup in de jaren 80.

    De uitspraak over het de schuld geven van de “Joodse Diaspora” wordt ontkend, maar Youtube vergeet het niet http://www.youtube.com/watch?v=QXY1YXyH3s8

    Het zakken van de aandelen beurs met 22% sinds 20 mei wordt verder onderzocht, een routine onderzoek. Echter moeten alle e-mail contacten met buitenlandse handelaren worden overgegeven en is er nog nooit eerder zo’n groot volume aan documenten opgevraagd. In hoeverre dit nog routine is wordt ook niet besproken van overheids wegen.

    De CHP leider laat weer van zich horen, hij verteld dat de AKP alle posities van rechters hebben vervangen met hun eigen personen en zo de rechtspraak van het land hebben ondermijnd.

    De ramp in Sivas uit 1993 is vandaag herdacht. Op dit moment leidt dit tot een grote discussie in de Turkse samenleving. Hoewel er 37 doden zijn gevallen, waaronder een Nederlands meisje, worden er officieel maar 30 erkent. Een organisatie onder de noemer “anti-kapitalistische moslims” heeft in het conservatieve Sivas een eigen demonstratie gehouden die bezocht is door duizenden aanhangers. Dit gebeuren werd door het hele land door groots herdacht.
    Hier volgen weer mijn ervaringen van deze dag in Ankara:

    Vandaag zou ik mijn verlengde vervlijfsvergunning gaan ophalen dus het was weer een flinke tour door de hoofdstad. Met de dolmus heb ik het eerste stuk afgelegd. Dit is nou niet het meest comfortabele manier van reizen maar wel het snelste en het meest directe. De dolmus chauffeurs zijn bijna letterlijk de eigenaren van de wegen. Ze kennen elk hobbeltje, kuiltje en oneffenheid in het wegdek en weten hun route bijna met de ogendicht af te leggen. Half kijkend naar een tv scherm, geld afrekenend en met een hand aan het whatsappen rijden ze nog een stuk beter en veiliger dan menig een van de andere weg gebruikers.

    Voor ik mijn eindpunt kon berijken moest ik ongeveer een kilometertje lopen, wat vandaag eigenlijk niet geheel onprettig was. Hoewel het in voorgaande jaren vaak knal heet is van mei tot oktober, was het vandaag behoorlijk koeler. Het had snacht’s geregend dus ik kon netjes in het pak zonder al te veel zweten naar het hoofd bureau van de politie
    Vorig jaar was het hier nog een gekkenhuis. Binnen stonden hordes mensen over elkaar heen te schreeuwen en op je beurt wachten had toen totaal geen zin. Nu was het anders. Er stond een glazen wand over de balie en een automaat om nummertjes te trekken. Sterker nog ze hebben inmiddels ook een Engels sprekende agent die tussen de verschillende balies loopt om af en toe te helpen. Mijn papieren waren toch zoek, ik zag een dame kast na kast open trekken op zoek naar mijn spullen, maar ze kon ze maar niet vinden. Ze vroeg of ik even achter de balie kon komen om mee te kijken en zo stond er een Hollandse jongen vrolijk tussen de mapjes van buitenlanders te zoeken om zijn eigen mapje te vinden, met success. De anderen op het kantoor waren niet zo druk als ik en de vriendelijke dame, zij waren op een soort Turkse e-bay met zijn allen aan het bieden op spullen terwijl de man naast mij een nieuw appartement aan het uitzoeken was.

    Ik moest nog even tekenen voor ontvangst en kon toen om de hoek met de metro naar Kizilay. Er zijn op dit moment nog maar 2 metro lijnen in de miljoenen stad, maar daar komt binnenkort na een kleine 6 jaar van bouw werkzaamheden verandering in. Dan kan ik zelfs vanuit mijn vinex wijk ondergronds het centrum gaan bereiken, maar nu nog niet.

    Toen ik in Kizilay aan kwam hoorde ik al weer het scanderen van leuzen boven mijn hoofd. Een maal boven gekomen zag ik dat de naast de herdenkingsplaats op de plek waar Ethem was omgekomen nu een grote stoet van mensen was.
    Het was de (ouderen) partij CHP. Een kleine tienduizend man stond in de straat achter Kizilay om een mars te beginnen. Ik begon even een steekproefje te houden, van de 30 mensen die ik telde achter op de stoet waren er 4 geweest van onder de 40 jaar oud. Niet echt een afspiegeling van de samenleving. Jongeren organisaties hadden hun eigen marsen georganiseerd en vertrokken op dat moment vanuit Kolej en de diverse universiteiten.

    Wat me opviel is dat de politie hier in Kizilay ineens wel de ruimte had gegeven voor demonstraties, natuurlijk stonden er wel veel mensen in burger kleding aan de zijkant met een opvallend oortje in één oor maar toch. Even later toen de jongeren aankwamen was het wel anders, toen kwamen de Toma’s weer terug en was er weer een flink cordon van agenten.
    Ik besloot langs de boulevard naar Kugulu Park te gaan, weer zo’n leuk stukje lopen waar je door sommige groene gedeeltjes langs het parlement komt en je een beetje een indruk kan krijgen van de sfeer op straat. Na zo’n 500 meter stonden de agenten verdekt opgesteld achter een fontijntje te wachten. Maar ze waren niet bij het park, dat scheelde al een hoop.

    Ik liep nog steeds strak in het pak dus ik viel een beetje op, er kwam een jongen op me aflopen die mij herkende als buitenlander en me meteen vroeg of ik nou die buitenlandse provocateur was. Ik knikte van nee, maar zei hij “er was ons door de burgemeester bier van buitenlanders beloofd”. Ik moest hem teleurstellen want ik moest nog naar een conferentie die avond.

    Wel zag ik Quinn, hij was dit weekend nog zo triompfantelijk op HalkTv uitgenodigd en was nu een bekende Turk geworden. Iedereen wilde hem begroeten en even met hem praten over wat hij live in de uitzending allemaal gezegd had. Hij had mij herkent en begon meteen discussie, “wat zie je er netjes uit man” kwam er over zijn lippen waarop ik reageerde “Ja en ik hoef niet ineens op tv te komen”. Hij had mijn verkapte bericht wel gekregen, hij moest zich netjes aankleden willen mensen je op een medium als tv serieus nemen. Ook al is je bericht nog zo oprecht en verwoord je het nog zo goed, als je er bij loopt als een ongeslapen hippie, wie neemt je dan nog serieus?

    Hierna ben ik vertrokken uit het park naar een evenement over Innovatie in Turkije en Nederland. Het was goed georganiseerd en er waren veel belangrijke partijen uitgenodigd waaronder veel Turken die in Nederland hadden gestudeerd. Maar helaas, het was niet erg druk, toch was het wel erg interessant en focusde een beetje op de benodigdheden qua onderwijs en cultuur om innovatie een prioriteit te maken. Niet alleen technische maar ook sociale en management innovatie kwamen ruim aan bod.

    Het duurde behoorlijk lang maar ik had beloofd hierna nog even terug naar het park te gaan. Hier stond nu de moderator Yusuf op mij te wachten. Oh wat vond Yusuf het moeilijk om zijn eigen stem niet te laten horen tijdens de forums. Maar het lukte hem, hij kon dan zijn mening bij mij kwijt en zo werd hij in iedergeval ook door iemand gehoord, al was het dan niet iemand met invloed op het proces of van de forums. Ik heb echter nog wel het gevoel dat hier verandering in gaat komen.

    Er was ook nog een doktor die graag met wilde spreken. Hij was net afgestudeerd en was één van de vrijwilligers die zich elke nacht in de wijk Dikmen begaf. De doktor wilde maar al te graag even zijn verhaal kwijt. Er waren in de afgelopen nachten toch nog een 20 tal zwaargewonden gevallen. De politie schoot namelijk met hun plastic kogels niet meer op benen of op het lichaam maar richte recht op hoofden, er waren al veel mensen die een oog hadden verloren of nog erger schedel fracturen hadden opgelopen. Zelf liep hij daarom met een motorhelm op met een groot rood kruis op de achterkant. Hij dacht zo veiliger te zijn, maar kwam er dit weekend achter dat hij zo alleen maar een beter doelwit was. Zijn helm was kapot geschoten en de politie kende hem en zocht hem als doelwit uit.

    Zijn telefoon nummer was eerder via sociale media verspreid, hierdoor had de politie het ook gekregen en hij was al een aantal keer bijna in de val gelokt door agenten in burger. Nu ging er een andere jongen mee die eerst de situatie ging peilen voor hij werd opgeroepen om de hoek. Toch was de politie hem ook dankbaar. Dit weekend was er door een agent per ongeluk een lamp uit een lantaarnpaal geschoten die met bak en al op het hoofd van een collega was gevallen. Hij was er en ging meteen eerste hulp verlenen. Ambulances konden er niet bijkomen want die werden verder op niet door de politie toe gelaten, samen met andere demonstranten hadden ze de agent op hun rug vervoerd naar de rand van de wijk om op de ambulance te wachten. Toen hij eenmaal in was geladen dankte de agent hem intens, toch wisten zijn collega’s dit niet en de ambulance was nog niet vertrokken of hij werd drie keer in zijn rug geschoten door een “akrep” een soort combinatie van tank en jeep die snel rond reed en een machinegeweer met plastic kogels op het dak heeft staan.

    De doktor maakte zijn verhaal af met een ander geval. Een jong meisje die op de derde verdieping woonde van een flat in de wijk Dikmen was tijdens een astma aanval in aanraking gekomen met het CS gas. Hij was te hulp geschoten toen haar moeder van haar balkon af om hulp schreeuwde. De ambulance kon op dat moment ook moeilijk zijn weg vinden om de politie barricades heen en toen die er na 25 minuten was, had ze al 3 minuten niet meer geademd. Het bleek nu beter met haar te gaan, maar het was voor hem de grootste schok. Zij had niks met de demonstraties te maken en werd zo slachtoffer in haar eigen slaapkamer. Na dit verhaal had ik ook tranen in mijn ogen en zo ben ik ook thuis aangekomen, lichtelijk verslagen.

    #37323
    Adriana
    Bijdrager

    Wat een heftige verhalen zeg van die dokter. En ongelooflijke acties van de politie. Triest! Heb respect voor alle herdenkingen voor Sivas. Bedankt voor weer een interessante dag. turk

2 berichten aan het bekijken - 1 tot 2 (van in totaal 2)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.