login: wachtwoord: [wachtwoord kwijt - registreren]

Turkse taal leren

De beslissing om te verhuizen naar een ander land wordt vaak genomen met een gezonde dosis blinde passie, net als verliefdheid, zodat pas later de mogelijk aanwezige valkuilen van deze beslissing doordringen. Verhuizen naar Turkije moet een geweldig idee hebben geleken voor velen. Dat wil zeggen, totdat ze zich realiseerden dat ze Turks moeten leren om te integreren en om gewoon meer van het land te kunnen genieten.
Dat is wanneer het interessant wordt, op zijn zachtst gezegd. De Turkse taal bevat zo weinig overeenkomsten met de meeste West Europese talen dat zelfs het Turkse woord voor ‘dank u’ moeilijk te onthouden kan zijn voor sommigen, laat staan om dit woord dan ook nog juist uit te spreken. Het is gemakkelijk om je snel wanhopig te gaan voelen en te zeggen “Ik zal deze taal nooit leren te spreken! Het is te moeilijk!” Maar wanhoop niet, maak een “Nescafe, of “pak een sigara” als je er een nodig hebt, ontstress en lees de nuttige tips hieronder die, mits je regelmatig oefent, je in staat zullen stellen om eenvoudige conversaties in het Turks te voeren eerder dan je Mustafa Kemal Atatürk kunt zeggen.

Luisteren deel 1

Er zijn twee delen luistervaardigheid, omdat het zo belangrijk is. Een taal leren is vooral luisteren en herhalen wat er gezegd wordt, net als een papegaai. We hebben allemaal gezien hoe baby’s en peuters dat doen. Op de leeftijd van 3 jaar leren ze een handvol woorden per dag. Er is geen reden waarom je niet hetzelfde kunt doen. Vaak als je een taal leert, ben je vooral bezig met bedenken hoe je iets kunt zeggen, en of je het wel juist zegt, met als gevolg dat je niet actief hebt geluisterd naar de persoon met wie je spreekt. Hierdoor heb je waarschijnlijk niet gehoord hoe diegene precies zei, wat hij zei.
Door aandachtig te luisteren, vang je uiteindelijk niet alleen de kern, maar ook de afzonderlijke woorden die werden gebruikt op en zul je dus later in staat zijn om deze te herhalen wanneer je ze nodig hebt.

Luisteren deel 2

Als je een cd hebt om Turks te leren, wat wordt aanbevolen, zet deze dan elke ochtend een kwartier of halfuurtje op, terwijl je je klaarmaakt voor de dag bijvoorbeeld. Als je deze niet hebt, kun je ook schakelen naar een Turks radioprogramma. Wennen aan het geluid van de taal is erg belangrijk. Het is oefening van een specifiek deel van je hersenen, net zoals we een deel van ons lichaam zouden trainen om sterker te maken. De eerste maand zal het waarschijnlijk een aaneenschakeling van zinnen voor je zijn waaruit je geen woord lijkt te kunnen onderscheiden. Maar hoe meer woorden leert, hoe vaker je opeens momenten van “Eureka!” zult beleven. Je zult in de nabije toekomst veel aan deze oefening hebben, want je bent op deze manier niet alleen geluiden aan het opvangen, maar je leert ook het ritme en de intonatie van de taal kennen.

Spreken

Dit lijkt vanzelfsprekend maar spreken is vaak hetgene dat de leerling lastig vind om te doen uit angst dom over te komen. De volgende keer dat je jezelf zo voelt, luister dan eens goed naar bijvoorbeeld het Engels van jouw Turkse landgenoot om te horen hoeveel ‘foutjes’ deze maakt met betrekking tot werkwoordtijden, grammatica, zinsopbouw en ga zo maar door. Maakt het jou iets uit dat hij of zij niet perfect Engels praat? Natuurlijk niet, je bent met elkaar in gesprek, niet op taalcursus! Het gaat in de eerste plaats over de communicatie met elkaar, dus geniet er gewoon van dat het je is gelukt om iets in het Turks te zeggen. In een later stadium van het leren van de taal, vraag je iedereen pas om jou te corrigeren als je spreekt, dit zal de snelheid van je leerproces vergroten.

Wees geduldig

Dit kan niet genoeg benadrukt worden. Het duurt een tijdje voordat de hersenen de nieuwe geluiden absorberen en kunnen reproduceren, met name Turkse geluiden, omdat ze helemaal los staan van jouw moedertaal. Je zult na een tijd de basis begrijpen, maar nog steeds niet in staat zijn te spreken, dat is erg frustrerend. Maar wacht je tijd af. Rome werd ook niet in een dag gebouwd. Geef jezelf ten minste drie maanden de tijd om zinnen te kunnen vormen die grammaticaal ergens op slaan!

Word een Meester van de basis: Om te kunnen genieten van de praatjes die je zoal kan hebben tijdens de dag, probeer je om vertrouwd te raken met zoveel mogelijk van de belangrijkste manieren om te groeten, verzoeken in te dienen, te antwoorden op gemeenschappelijke attenties en ga zo maar door. Je zelfvertrouwen krijgt hierdoor een boost, bijvoorbeeld wanneer iemand opeens reageert op jouw “Nasılsın?” met “İyiyim, SEN nasılsın?” De hele weg naar huis loop je dan waarschijnlijk te springen van opwinding en ben je weer geïnspireerd om verder te gaan met de sleur die het leren van een taal voor velen kan zijn.

Lees

Elke dag dat je onderweg bent, lees dan alles wat je ziet. Lees de uithangborden, verkeersborden, de borden voor 10 procent korting op het wassen van producten, de menu’s, de folder die je net werd aangegeven, de advertenties, de verpakking van je eten noem maar op. Het helpt je vertrouwd te raken met hoe de taal er uitziet evenals dat je je omgeving beter leert kennen. Lees kinderboeken in het Turks die je al kent van thuis, zoals klassieke sprookjes. Bekijk films met Turkse ondertiteling. Zorg ervoor dat je je woordenboek vaak gebruikt door voortdurend woorden op te zoeken die je niet kent, schrijf ze in een schriftje en leer ze. Een klein schriftje zou je eigenlijk altijd bij je moeten hebben wanneer je een taal leert.

Studeer

Ja, de saaie waarheid van het leren van een taal, is dat je jezelf vrij regelmatig moet opsluiten met je werkboek en woordenboek om gewoon te oefenen op de basis van de taal. Het internet kan hierbij enorm van nut zijn. Blijf echter wel opletten, want niet alles wat online staat, is correct.
Last but not least, dank de sterren dat de Turken tegenwoordig het Latijnse alfabet gebruiken en niet het Arabische. Dit scheelt sowieso al de helft van je leerwerk, op z’n minst… Kolay gelsin!

Vertaald uit het Engels door Freija

Bron: http://www.hurriyetdailynews.com/
Artikel van Kate Fennel, gepubliceerd op 24 januari, 2011

Copyright © 2009-2013 Nederlanders in Turkije - All rights reserved