Merhaba aan ieder op deze forum.

Ik ben een geboren Nederlander ( Nederlandse moeder en vader ) en heb de naam Stephan gekregen. Tijdens mijn bekering tot het Islam heb ik ook de naam Seyyidhan gekregen ( met dank aan mijn schoonfamilie die deze naam gevonden hebben ). In 2005 ben ik in Izmir verloofd met mijn ( nog steeds Çok şekkür )vrouw met wie ik in 2006 in Adana ben getrouwd. We hebben samen in 2007 een zoontje gekregen genaamd Haluk en in 2009 een dochtertje genaamd Tuana Serpil.

Willen jullie meer weten, laat het mij weten en ik zal beantwoorden.

Groeten,
Stephan Seyyidhan Kuipers

Hoşgeldin Seyyidhan,

Net als jij ben ik geboren uit Nederlandse ouders, 23 jaar geleden tot de İslam bekeerd en heeft men mij een ander naam gegeven.

Leuk en aardig, maar niet eerlijk tegenover de moeder die mij gebaard heeft vind ik eigenlijk achteraf. Mijn ouders zijn (waren) niet gedoopt, dus niet christelijk, toch heeft men op mijn ´bekeringsdocument´ HRİSTİYAN gezet. Niet correct.

Eigenlijk vind ik de naam die je moeder je geeft bij je geboorte best wel belangrijk, stel je voor dat jou kind zijn of haar naam niet meer gebruikt, zou je je niet lullig voelen?

Dit is geen aanmerking op je gebruik van de naam Seyyidhan, yanlış anlama, ik heb heel lang mijn naam Dilek gebruikt, maar nu ben ik hier gewoon  Linda Hanım/abla. Ben alleen nieuwsgierig naar je gevoelsbeleving (en ook die van anderen) over naamswijziging omdat ik het eigenlijk (nu na zoveel jaar, toen niet) niet helemaal als correct ervaar.

Btw, ik ben in zoverre belijdend moslim dat ik de filosofische/realistische kant er van in probeer te zien, hou me niet blind aan allerlei regels waar ik niet eerst over nagedacht heb en mening heb gevormd.

Ik kleed me fatsoenlijk, vast om geestelijk hoger bewustzijn te krijgen, hou me aan de 10 geboden falan filen…
Ze kunnen me wel van alles vertellen, dat doen alle geloven immers om  de kudde bij elkaar te houden.

Dus neem ik gewoon nog een wijntje……. snap je?

Ihlamur schreef:

Hoşgeldin Seyyidhan, Hoşbulduk Ihlamur ( Linda Hanim/ abla ;) ), Sorry voor mijn vreselijk late reactie. Niet doorgehad dat ik reactie(s) had gekregen

Net als jij ben ik geboren uit Nederlandse ouders, 23 jaar geleden tot de İslam bekeerd en heeft men mij een ander naam gegeven.

Leuk en aardig, maar niet eerlijk tegenover de moeder die mij gebaard heeft vind ik eigenlijk achteraf. Mijn ouders zijn (waren) niet gedoopt, dus niet christelijk, toch heeft men op mijn ´bekeringsdocument´ HRİSTİYAN gezet. Niet correct.

Eigenlijk vind ik de naam die je moeder je geeft bij je geboorte best wel belangrijk, stel je voor dat jou kind zijn of haar naam niet meer gebruikt, zou je je niet lullig voelen?

Misschien zal je mijn antwoord wel raar vinden, maar een naam is maar een naam. Er zijn vele Stephan ( Stefan, Stevan, Stephen, Stefen, Steffan etc ) op de wereld . Dus er is geen alleen recht op een naam. Mijn broer is vernoemd naar mijn opa ( vaderskant ) en heet Hendrik Wladimir Albrecht Edwin… ( Mooi 4 namen terwijl men eigenlijk maar 1 gebruikt )  en ik had eigenlijk bij mijn geboorte genoemd moeten worden naar mijn opa ( moederskant ) en die heeft Geert… Mijn ouders vonden mij geen Geert, maar eerder een Stephan ( zonder Christelijke betekenis ) Dus intern ( familie ) al problemen over . In 2006 ben ik getrouwd met een Turkse en in 2007 hebben we onze eerste kind gekregen. Voor zijn geboorte waren mijn vrouw en ik er al uit om hem een Turkse voornaam te geven ( Haluk ) maar mijn moeder maakte hier problemen van ( eigenlijk problemen met Turken) Omdat Haluk Kuipers geen werk kan vinden i.v.m. zijn Turkse naam ( nog niet eens geboren ) Dus een naam zegt mij niks.. Hoe men als persoon is, is voor mij belangrijker..

Dit is geen aanmerking op je gebruik van de naam Seyyidhan, yanlış anlama, ik heb heel lang mijn naam Dilek gebruikt, maar nu ben ik hier gewoon  Linda Hanım/abla. Ben alleen nieuwsgierig naar je gevoelsbeleving (en ook die van anderen) over naamswijziging omdat ik het eigenlijk (nu na zoveel jaar, toen niet) niet helemaal als correct ervaar.

  Ik gebruik zowel Stephan als Seyyidhan zonder er bij na te denken. Zoals ik al zei, een naam is maar een naam… Ik heb alleen tegen mijn vrouw gezegd, dat we onze kinderen geen namen van profeten zullen geven ( Musa a.s., Ibrahim a.s., Abraham a.s. of Mohammed s.a.s. ) Want deze mensen hadden een perfect karakter ( boodschapper zijn voor ALLAH moet je wel perfect zijn lijkt mij ) en wij ( ieder mens ) komt niet zo ver bij perfectie. Mijn gevoel als men mij Seyyidhan noemen is net zoals als bij Stephan… Geloof zit niet in een naam… Volgens mij zijn er genoeg mannen die Mohammed heten en Christen zijn.

Btw, ik ben in zoverre belijdend moslim dat ik de filosofische/realistische kant er van in probeer te zien, hou me niet blind aan allerlei regels waar ik niet eerst over nagedacht heb en mening heb gevormd.

Ik kleed me fatsoenlijk, vast om geestelijk hoger bewustzijn te krijgen, hou me aan de 10 geboden falan filen…
Ze kunnen me wel van alles vertellen, dat doen alle geloven immers om  de kudde bij elkaar te houden.

Dus neem ik gewoon nog een wijntje……. snap je?  Ik snap je heel goed… Kijk ik drink geen alcohol meer ( in mijn tiener jaren tot aan mijn bekering in 2006 genoeg gehad :D ;) ) eet geen varkensvlees, maar bid  niet altijd 5 keer per dag, heb nog steeds moeite met Rammadan en mijn vrouw draagt geen hoofdoek… Mijn wegwijzer is de Koran en de hadith  ( van de goed gekeurde schrijvers ) Maar kijk naar de verschillen die er zijn in de verschillende arabische landen…. Cultuur mengt zich in het geloof… Kemal ( vader des vaderlands ) heeft Geloof en Politiek gescheiden.. en daarom hebben sommige moeite met hoofddoeken op scholen en universiteiten…en willen dit dan ook verbieden.. Dat vind ik zo dom… vrouwen moeten zelf weten of ze wel of niet hoofddoek dragen…. Maar voor ik te veel typ… hoop ik je vragen voldoende beantwoord te hebben…

 

Met vriendelijke groet, STEPHAN en SEYYIDHAN Kuipers ;)

welkom op dit forum en veel suk6 met je plannen i.r.t. wonen/werken in (de omgeving van) Adana.
Leuke intro overigens.