In Side zijn minimaal 3 Nederlandse gelegenheden die Hollandse snacks (ook frikandellen verkopen).

Maak geen reclame voor mezelf dus zet ze alle 3 ff op rij
Zaak 1. Heeft hotel erbij,
Zaak 2. Verkoopt bijna alles, steak, fish, pizza, reisjes….
Zaak 3. Of nou een Frikandel smaakt onder het genot van Ambient muziek….
Zaak 4. Men zegt dat nieuw Hollands restaurant er is, dame is Hollands, maar of ze ook Friks verkoopt…

Hahaha, wie wil er in vredesnaam frikandellen eten met al het lekkere turkse eten? En waar zou die patatkraam moeten zitten in Istanbul? Nooit gezien, zou er best wel eens paar vrienden mee naar toe willen nemen om ze de dutch way te laten zien :)

Ik eet ze hier al niet, waarom zou ik dat in Istanbul doen? Ik vind dit geen goed idee, maar dat is waarschijnlijk ook globalisering… :-(

İnmiddels ben ik gestopt met mijn Hollandse Restaurant in Side.

Maar er wordt hierboven een opmerking geplaatst in de trant van "waarom in Godsnaam Frikandellen in Turkije?"
Ik kan jullie vertellen dat de ´Bouwvak vakantieganger´ van heinde en ver met taxi´s komen, met groepen van rond de 15 a 20 man, puur en alleen voor de Frikandel.
Daar verkocht ik dan ook een hoop Friet en andere snacks bij.
Ons Restaurant was geen snackbar, ik verkocht ´de betere Ossehaas´ in Side, maar je pakt de Snack wel mee want anders verkoop je in het hoogseizoen niet veel.
De vakantieganger in het hoogzeizoen " eet die Turkse rommel niet", sorry dat ik het zeg.

Ik denk dus dat die Frietzaak in Geyoğlu heel goed kan lopen, ikzelf heb ook wel eens met dat idee gespeeld omdat mijn man zelf een bedrijf in Istanbul heeft gehad en zijn familie nog steeds in zaken zit (dan heb je al een kruiwagentje).
Er zijn in Beyoğlu immers ook Argetijnse Steakhouses, Sushi Bars, Echte İtaliaanse Restaurants enz. De bewoner van Istanbul ´probeert´ook eens wat, zij zijn niet zo vastgeroest (en bevooroordeeld mbt varkensvlees) in hun eetgewoontes als een groot deel van de rest van de bevolking.

Ik woonde in Istanbul toen in Aksaray/Beyazıt (als ik het me goed herinner)de eerste Mac Donalds geopend werd, in eind jaren ´80.
Nou, dat zou niet lopen en men at geen hamburger terwijl er zulke goede Köfte was enz enz.
Kijk nu eens de Mac´s, Burgerkings en andere Hamburger koningen en Naapers staan op elke hoek, de Hamburger staan zelfs op Menu kaarten van Restaurants.

Inmiddels worden er ook kipschnitzels, kipfinger, fishfinger, Cordon Bleu´s en soyasauzen gegeten, ook door de moeders al thuis klaargemaakt.
De Turk vindt goedgebakken friet zelf ook heerlijk, de Turkse traditioneel gebakken friet is nou niet echt zo bi……..toch?

Ik denk dat die in Beyoğlu goede kans van slagen heeft.

In Nl eet ik nooit Junk food, hoogstens 2 keer in het jaar Belgische patat, laat staan in Turkije!

Voor zulke ranzige dingen ( ieders zijn keus uiteraard) als frikandellen vind ik het zonde om de börek's, pide's en andere TR lekkernijen te laten staan

Frikandellen zit daar geen varkensvlees in dan ?

Hahaha, dat recept mag wel openbaar gemaakt worden hoor! Ik maak ze altijd op gevoel, zoals eigenlijk met alles, behalve met het bakken van taart en koekjes. Maar ik zal proberen de hoeveelheden zo goed mogelijk aan te geven. En hou er ook rekening mee dat t best veel werk is.

Je hebt iig ook een keukenmachientje met zo'n snel ronddraaiend mesje nodig. Ik gebruik t ding ook om poedersuiker in te maken en vroeger hadden mijn ouders zo'n ding om koffiebonen in te malen. Ik hoop dat je snapt wat ik bedoel.

Ik begin altijd al met het bewaren en laten uitdrogen van restjes brood. Daar maak ik zelf paneermeel van omdat ik persoonlijk de paneermeel hier te fijn vind. We hebben ontdekt dat dit echt belangrijk is want daardoor krijg je die overheerlijke beet…
De restjes brood rooster ik eerst en daarna laat ik ze in een open zak goed uitdrogen, dan schimmelt het ook niet meer en is het eindeloos lang houdbaar. Het paneermeel maak je vervolgens door de stukjes brood in t keukenapparaat fijn te maken.

Voor een stuk of 50 bitterballen gebruik ik tussen de 750 en 1000 gram kipfilet.
Die snijd ik in stukjes, kruid ze en bak ze in een beetje olie. Als de kip is afgekoeld, de stukjes kip in het handige keukenapparaatje fijn malen. (Als je eerst de paneermeel maakt en daarna de kip maalt, hoef je het ding niet tussendoor af te wassen…!)

Daarna maak ik de ragout.
Ik gebruik ongeveer 75 gram margarine (ik heb niet altijd margarine in huis omdat ik vrijwel altijd zonnebloemolie gebruik en daar kun je het op zich ook wel mee doen maar met boter werkt het iets prettiger). De boter laten smelten en lichtbruin laten worden.
Daarna de pan van het vuur nemen en er drie a vier lepels bloem door roeren.
Dan beetje bij beetje warm of kokend water toevoegen: snel blijven roeren (pan nog steeds van t vuur). Net zoveel water toevoegen tot er een mooie stevige roux ontstaat. Laat 'm vooral niet te dun worden!
Dan de pan op t vuur, een bouillonblokje toevoegen (of iets wat erop lijkt) en twee a drie theelepels mosterd.
Omdat je later eiwit nodig hebt, roer ik er meestal ook nog een eierdooier door maar dat is niet per se nodig.
De fijngemaalde kip door de roux roeren en nu heb je een superstevige, goed gevulde ragout.
In de koelkast laten afkoelen/opstijven.

En dan komt het ballen draaien. Dit doen we altijd met ons tweetjes. Op het aanrecht zet je de pan koude ragout, een diep bord met paneermeel en daarnaast leg je een stuk alufolie.
Ik draai de ballen (niet te groot) en Ellen rolt ze door de paneermeel en legt ze op het stuk folie.
We maken de bitterballen meestal in twee porties dus als vinden dat we er genoeg hebben, stoppen we. De ragout kun je prima nog een dag in de koelkast bewaren. Al gedraaide bitterballen nemen meer ruimte in; vandaar.
Dan roer je een of twee eiwitten (voor meer dan 20 stuks zou ik twee eiwitten nemen) met een scheutje water los.
We nemen een extra stuk folie.
Ik pak de ballen van het eerste stuk folie, rol ze door t eiwitmengsel en Ellen rolt ze vervolgens weer door de paneermeel en legt ze op het nieuwe stuk folie.
Die tweede laag paneermeel met eiwit is heel erg belangrijk omdat de bitterballen onmiddellijk in de hete olie openbarsten als je dat niet doet.

Nu zijn de bitterballen klaar om te worden gebakken. Ze hoeven maar kort in de hete olie: gewoon tot ze mooi bruin zijn.
Succes en eet smakelijk!