Inderdaad, een vriendin van mij kon haar vriend ook niet bezoeken toen hij een paar weken in de gevangenis zat vanwege een verkeersongeval. Maar ja, er worden nog wel eens uitzonderingen gemaakt in Turkije, dus je weet maar nooit. Nogmaals veel succes en sterkte Inge, het zijn zware tijden voor je.

Inge, ben jij 'Ikke' geworden? Volgens je laatste berichten zou je naar Turkije gaan, ben benieuwd hoe het met je gaat. Is alles naar wens verlopen en hoe gaat het nou?

Over Turkse dienstplicht: ze zijn er in Turkije momenteel mee bezig. Een wetsvoorstel is in voorbereiding/behandeling. Het is de bedoeling dat de standaard dienstplicht teruggebracht wordt naar 12 maanden en voor mensen met een universitaire opleiding zal deze dan 3 maanden worden. Wanneer e.e.a. definitief is of zal worden is thans niet bekend.

Hoi allemaal,

Ben inderdaad erg benieuwd naar de ervaringen van Inge (Ikke) en ook hoe jij Angelina het gehad hebt!!
Mijn weerzien en verblijf was "heerlijk" en het weer ook fantastisch en beter dan in Holland.
Wie wil kan vrienden worden met me op facebook, waar ik bren onder de naam Inci van Dok, dan kunnen we ook prive wat meer nieuwtjes uitwisselen (lijkt me) altijd leuk immers….
Lieve groeten voor allemaal

hoi Angel,

Wat voor verzoek?

Ik heb helemaal geen facebook…….

Hoi Inge,

Ik bedoelde eigenlijk Rita! Excuses!!!!!
Maar Facebook is heel fijn zie bericht van Rita.
Hoop dat alles goed met je gaat! Xxxxxx

En waarom vind jij dat Pelis? Veel Turkse mannen zijn met niet-Turkse vrouwen getrouwd en zijn erg gelukkig…. Veel Turkse mannen klagen over het 'prinsessengedrag' van Turkse vrouwen…. Liefde heeft niks met nationaliteit te maken.

Irma79 schreef:

Ik zal mn verhaal ook vertellen…

In 2000 was ik klaar met mijn toeristische studie en besloot ik naar Spanje te gaan om te werken. Dat werd geen succes omdat ik teveel heimwee naar huis (lees mijn moeder) had. Terug gekomen in Nederland stelde mijn moeder voor om samen met haar en mijn zus op vakantie te gaan naar Turkije om bij te tanken. Erg veel zin had ik er niet in, Turkije trok mij totaal niet. Toch vertrokken wij in oktober naar Alanya. Mijn moeder was al eerder in Alanya geweest en had daar een favoriet restaurant. Op de 2e dag zijn we daar gelijk een kijkje gaan nemen. De sfeer was geweldig. Over aandacht had ik niet te klagen met mijn toen blonde haar. Echter hield ik niet van die opdringerige typetjes daar. 1 ober in dat restaurant hield zich erg afzijdig en trok daarmee mijn aandacht. Ik vroeg hem waarom hij zo deed en hij vertelde dat hij net uit dienst was, zijn wilde haren kwijt was en geen zin had in een vakantievriendinnetje. Als ik wilde kletsen vond hij dat leuk en moest ik s avonds na zijn werk maar terug komen. Dat heb ik gedaan en dat is de beste beslissing van mijn leven geweest. Al snel werden we verliefd en trokken we elke vrije minuut met elkaar op. Aan het eind van onze vakantie vroeg Ozgur mijn moeder om mijn hand en die zei lachend ja (het zal een grap zijn) Echter was Ozgur serieus. We hebben uren en uren hierover gepraat en besloten te gaan trouwen. Mede gezien het feit we beiden niet over de middelen beschikten om op en neer te reizen. Daarna hebben we nog lang gepraat over waar we zouden gaan wonen. Ozgur wilde in Turkije blijven, ik in Nederland (moederskindje). Uiteindelijk heeft Ozgur hiermee ingestemd. Terug gekomen in Nederland verklaarde iedereen mij voor gek. Een Turk??? Zo snel?? Hij trouwt met je voor een visum en haalt daarna vast zijn turkse vrouw en kinderen naar Nederland. Ik heb toen in Nederland alles uitgezocht, ook mbt schijnhuwelijken en had het volle vertrouwen er in. November ben ik teruggegaan en zijn we getrouwd. (samen met mijn zus die met een collega van Ozgur is getrouwd). We zijn nu 11 jaar verder en nog steeds erg gelukkig. We hebben intussen 3 prachtige kinderen. 1 zoon, Deniz van 7 en 2 dochters, Dilara van 3 en Ilayda van 2. Als ik terugkijk is het inderdaad een apart verhaal en ook ik zou een ieder voor gek verklaren die dat nu zou doen. Ik heb toen echter mijn hart gevolgd en ben daar super blij om. Nu gaan we toch de stap nemen om naar Turkije te gaan. Samen met mijn moeder, mijn zus en haar gezin.

Wat een prachtig verhaal! :) krijg er helemaal de kriebels van. Bij mij is het ook allemaal snel gegaan en het was een goede keuze, maar vind het echt zo leuk om dit soort verhalen van anderen te lezen :) Vooral dat jullie nu allemaal terug gaan naar Turkije! Een hele groep! Echt leuk :) Hoe vinden de kinderen dat? De kleinsten kunnen zich er misschien niet veel bij voorstellen maar je zoontje natuurlijk wel. Spannend hoor. Veel succes!

Ik zal ook maar even mijn verhaal doen.
Ik ben vorig jaar september verliefd geworden op een Turkse man uit Marmaris. Ik kom er al een aantal jaar en had mezelf beloofd niet weer verliefd te worden daar want ik heb 1 keer eerder die ellende gehad. Maar goed ik kwam hem tegen en het was van het eerste moment ge-wel-dig! Ik ben tot nu toe bijna iedere maand terug geweest en we hebben samen zijn moeder en zussen bezocht in Istanbul. Daar zijn we ook verloofd omdat we Volgende maand samen gaan wonen in Marmaris. We gaan het 6 maanden uitproberen kijken of het wel gaat tussen ons. Het is allemaal een beetje snel maar ik ben van mening dat hoe sneller je erachter kan komen of je relatie wel of niet werkt hoe beter.