Echt Turks,

We wonen bijna 2 jaar in Turkije en hebben in die periode diverse ervaringen achter de rug. Maar de laatste vond ik zelf zo grappig dat ik die met jullie wil delen.
Ik ben met en verbouwing bezig waarin o.a een plek voor een houtkachel gecreëerd wordt. Zoeken naar materiaal is regelmatig een probleem omdat een Gama of iets dergelijks niet echt bestaat. Sanayi is dan meestal het toverwoord. Een terrein waar geen toerist komt en op het eerste gezicht een junkyard. Je vind er geen toerist of yabanci maar ik vindt het er geweldig. Veel is mogelijk tegen nog echt Turkse prijzen. Ik heb er al veel ijzerwerk laten maken zoals een luik voor de pomp kelder of een boog bij de ingang van de tuin. Nu moest ik plaat materiaal hebben met ongeveer de eigenschappen van een gipsplaat maar brandwerend i.v.m. afschermen van en stuk schoorsteen. Tuurlijk gevonden op de Sanayi, Het is een plaat van beton/hout maar uiteraard in de maat 1,22 mtr bij 2,44. Het was een soort groothandel dus hij werd niet verzaagd. En ik was met een gewone auto. Op zijn Turks veel theater om je heen omdat iedereen zijn input heeft. Maar niemand die me kon helpen om de plaat te breken of door te zagen / slijpen. Uiteindelijk komt er een oudere Turk op mij af die vertelde dat hij hem wel met paard en wagen kon brengen en of 10 TL dan in orde waren. Ik wist niet zeker of ik het goed verstaan had. M’n Turks verbeterd wel maar vooral oudere mannen kan ik niet altijd verstaan. Maar het bleek te kloppen. Ik een kaartje op de betonplaat getekend en geholpen hem op een platte kar te leggen.
Thuis gekomen was Mieke nieuwsgierig of ik geslaagd was in het vinden van brandwerend materiaal. Dit omdat de klus een beetje hing tot ik dit materiaal kon verwerken. “Jaaa 100% geslaagt!” Was mijn antwoord. “Maar waar is het dan?” “Er komt een plaat met paard en wagen!” Ik geloof niet dat Mieke mij geloofde op dat moment. Maar 20 minuten later hoorden we het geluid van paarden hoeven. We hebben de plaat samen uitgeladen en hij is weer vertrokken. Het was een man van weinig woorden en hij wilde geen thee of iets anders. Uiteraard hadden de buren het een en ander gezien en kwamen even polshoogte nemen wat een paard en wagen nu bij mij op de oprit moest

inderdaad, een leuk voorbeeld van de 'eindeloze' mogelijkheden van de Turkse bevolking